Gerçek çikolata kakao yağı ve kakao kitlesinden oluşur. Ancak endüstriyel sütlü çikolatalarda maliyeti düşürmek için kakao yağı azaltılır; yerine bitkisel yağlar, süt tozu ve yüksek oranda şeker eklenir. Parlak görünmesi ve ağıza yapışmaması için emülgatörler kullanılır.
Gazlı içecekler temel olarak su, yoğun karbondioksit gazı, yüksek miktarda şeker (veya tatlandırıcı) ve asitlik düzenleyicilerden oluşur. Kolalı içeceklerde ek olarak kafein ve renklendirici olarak karamel pigmenti bulunur.
Cipsler, ince patates dilimlerinin veya mısır/patates hamurunun çok yüksek sıcaklıktaki yağda (genellikle palm veya ayçiçek yağı) kızartılmasıyla üretilir. Ürünün bağımlılık yapıcı tadını veren asıl bileşenler ise sonradan üzerine püskürtülen "çeşni" kaplamalarıdır.
Tahılların yüksek ısı ve basınç altında (ekstrüzyon) form verilmesiyle üretilirler. Bu işlem tahılın doğal besin değerini büyük oranda yok ettiği için üreticiler sonradan "sentetik vitaminler" eklerler. Raf ömrünü uzatmak ve gevrekliği korumak için koruyucular ve yoğun miktarda işlenmiş şeker/şurup kullanılır.
Bu paketlerin içindeki asıl kahve oranı genellikle oldukça düşüktür. Karışımın büyük kısmını şeker ve "kahve beyazlatıcısı" oluşturur. Beyazlatıcılar ise süt değil; glukoz şurubu, tam hidrojenize bitkisel yağ ve topaklanmayı önleyici kimyasallardan oluşan bir toz karışımdır.
Ürün iki katmanlı bir yapıdan oluşur: dışta sütlü çikolata, içte süt bazlı beyaz katman. Ürünün oda sıcaklığında erimemesi ve pürüzsüz kalması için bitkisel yağlar (palm/shea) ve emülgatörler kullanılır. Ayrıca yoğun şeker ve süt tozu ana bileşenleridir.
Ketçapın ana maddesi domates salçası gibi görünse de, ticari ürünlerin büyük bir kısmı su ve nişasta bazlı şekerden oluşur. Kıvamını korumak için modifiye nişasta ve ksantan gam, bozulmasını önlemek için asitlik düzenleyiciler ve kendine has tadını standartlaştırmak için doğal/yapay aromalar barındırır.
Bu tür paketli ürünler, aylarca yumuşak kalabilmesi için yüksek oranda emülgatör ve nem tutucu içerir. Raf ömrünü uzatmak amacıyla koruyucular (potasyum sorbat vb.) ve aroma derinliği için sentetik vanilin kullanılır. Ayrıca içeriğindeki yağlar genellikle yüksek oranda doymuş veya hidrojenize edilmiş yağlardır.
Bazı meyve barları sadece kurutulmuş meyve ve kuruyemiş içerse de, seri üretimdeki birçok marka raf ömrünü uzatmak için koruyucular, parlaklık vermek için nem tutucular ve meyve tadını baskınlaştırmak için yapay aromalar kullanır. Ayrıca ürünün birbirine yapışmasını sağlayan yoğunlaştırılmış fruktoz şurupları içerebilir.
Erişteler genellikle hızlı pişmesi için önceden kızartılır (palm yağı ile). İçerisindeki küçük çeşni paketleri ise yoğun miktarda sodyum, lezzet artırıcılar ve topaklanma önleyiciler içerir. Ürünün raf ömrünü uzatmak için koruyucu antioksidanlar kullanılır.
Meyve nektarları genellikle sadece %25-50 oranında meyve püresi içerir. Geri kalan kısım su, eklenmiş şeker (veya nişasta bazlı şeker) ve asitliği düzenleyicilerden oluşur. Ürünün dokusunu korumak için kıvam artırıcılar ve rengini standart tutmak için bazen renklendiriciler eklenir.
Bu ürünlerde meyve oranı genellikle çok düşüktür (%2-5 arası). Arzu edilen renk ve tadı yakalamak için karmin (böcek kaynaklı renklendirici) veya yapay renklendiriciler, kıvamı stabilize etmek için modifiye nişasta ve raf ömrünü uzatmak için koruyucular kullanılır. En büyük sorun ise eklenmiş yüksek şeker ve fruktoz şurubudur.